-
شنبه, ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ۱۱:۲۴ ق.ظ
![](http://bayanbox.ir/view/7817868290223006382/%D8%AA%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D8%AF%D9%88-%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B0%D8%A8-%D9%88-%D8%AF%D9%88-%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2.jpg)
- گزیدهای از بیانات امام خامنهای عزیز در دیدار اساتید و دانشجویان دانشگاههاى استان سمنان[18 آبان 85]
من این را به شما بگویم - با تجربهاى که بنده از اول انقلاب تا حالا دارم - که غالبِ دسته بندیهاى سیاسىِ کشور ما از این قبیل[گروه گرایی] بود که متأسفانه بعد به دسته بندیهاى عمیقتر هم منتهى شد.
در آن سالهاى ریاست جمهورىِ بنده، دو گروه در کشور بودند: چپ و راست.
یک عدهاى مىگفتند چپ، یک عده مىگفتند راست.
بنده یک بحث تحلیلىِ مفصلى کردم - سالهاى ۶۲، ۶۳ بود؛ حالا دقیقاً یادم نیست - و ثابت کردم که این اختلافات مثل اختلافات قبائل قدیمى عرب است.
یک قبیله با یک قبیلهى دیگر بد بود؛ منشأش نه یک مبناى اقتصادى بود و نه یک مبناى اعتقادى.
فرض کنید یک وقتى اسب این قبیله در مرتع یکى از افراد آن قبیله چریده، او هم مثلاً گفته بالاى چشمت ابروست؛ این هم یک جوابى داده و احیاناً خونى هم بینشان ریخته شده یا نشده، اما این دو تا قبیله دیگر تا ابد باید با هم دشمن باشند!
بنده ثابت کردم که اختلافات آن روزِ چپ و راست در کشور ما از این قبیل است؛ و بود.
اختلافات عاطفى و اخلاقى به دسته بندیهاى سیاسى تبدیل شده بود.
البته امروز آن طور نیست.
امروز یک عده عمیقاً با نظام جمهورى اسلامى مخالفند؛ حالا با زبانها و شعارهاى گوناگون و تحت پرچمهاى مختلف با اصل نظام مخالفند.
مخالفت هم نه به خاطر اینکه یک جایگزین بهترى براى آن دارند.
با همان شعارهایى که جمهورى اسلامى به خاطر مبارزه با آنها به وجود آمد، مىخواهند با جمهورى اسلامى مخالفت کنند.
جمهورى اسلامى بر اساس نفى سلطهى غرب و آمریکا سرکار آمد؛ اما اینها طرفدار سلطهى غربند.
جمهورى اسلامى براى گسترش دین و معنویت و مفاهیم اسلامى سرکار آمد؛ در حالى که اینها اصلاً مخالف گسترش این مفاهیمند.
جمهورى اسلامى شعار خودش را وحدت دین و سیاست قرار داد؛ در حالى که اینها اصلا دشمنِ وحدت دین و سیاستند.
بعضیها این طورىاند؛ حالا کمند، زیادند، چه کسانىاند و چه هستند، اینها را کار نداریم، لکن باز در بین همین مجموعههایى که همفکرند و هم جهتند، انسان مىبیند یک اختلافاتى هست که باز از قبیل همان اختلافات قبیلهاى سابق است.